Historia Swiata - inny portal historyczny!

Prześladowania 
Ładunek okrętu został zgodnie z prawem zajęty przez urzędników japońskich, a wówczas rozgniewany kapitan zagroził, że jeśli towary nie zostaną mu natychmiast zwrócone, to Filip II, przyśle do Japonii swoje wojska, które podbiją ją, wykorzystując  przy tym „piątą kolumnę” jaką są franciszkanie.  Hideyoshi zareagował tak jak każdy władca, który dowiedziałby się, że na jego terenie działa złowroga organizacja szpiegowska. Natychmiast zaczęły się aresztowania, w środkowej Japonii zatrzymano sześciu franciszkanów, a następnie w towarzystwie dwudziestu nawróconych Japończyków pognano ich do Nagasaki, gdzie w roku 1597  wszyscy zostali ukrzyżowani. Byli to pierwsi japońscy męczennicy za wiarę.
Prawdziwe kłopoty dla chrześcijan rozpoczęły się jednak dopiero za czasów szogunatu Tokugawów. Jeszcze pierwszy szogun tej dynastii Tokugawa Ieyasu odnosił się do chrześcijan ze względną tolerancją, mimo iż na wskutek podszeptów swojego nieprzepadającego za jezuitami głównego doradcy   Miura Anjina, zachowywał dużą rezerwę względem  katolików. Niechęć  Miura Anjina do Towarzystwa Jezusowego brała się głównie stąd, że był on samurajem…   angielskiego pochodzenia i naprawdę nazywał się William Adams.  Dopiero syn Ieyasu Hidetada rozpoczął straszliwe prześladowania chrześcijan, wydając w roku 1614 edykt zakazujący wyznawania tej religii w Japonii, który doprowadził do trwających aż do 1640 roku masowych prześladowań, w czasie których chrześcijanie byli  mordowani niejednokrotnie z niezwykłym okrucieństwem.  W tych latach Japonia spłynęła krwią męczenników i była świadkiem zarówno takich aktów heroizmu jak wielkie powstanie chrześcijan w prowincji Shinbara na Kiusiu w latach 1637-1638, jak i aktów zdrady i apostazji, z których najgłośniejszym był przypadek księdza Christovaro Perreyry, który w roku 1633 wyrzekł się chrześcijaństwa i resztę życia spędził w Japonii, pisząc ohydne paszkwile przeciwko swej dawnej wierze.
Nie wszyscy jednak wyrzekli się wiary w Chrystusa. Liczne gminy zeszły do podziemia, i mimo wszelkich podjętych przeciwko nim środkom [np. nagroda za głowę chrześcijanina] przetrwały aż do czasów ponownego otwarcia się Japonii na świat w XIX wieku. Ich  życie było trudne i pełne niebezpieczeństw.  Z rozkazu rodu Tokugawa wszyscy, których przodkowie byli chrześcijanami, musieli raz na jakiś czas, aby udowodnić swoją lojalność, brać udział w obrzędzie bezczeszczenia świętych obrazów, w czasie którego nakazywano im skakać po wizerunkach Chrystusa i Jego świętych. Niektórych  z wykorzystywanych do tego celu malowideł przetrwały po dziś dzień. Jeżeli kiedyś ktoś z was będzie miał okazję obejrzeć taki obraz, niech dobrze przyjrzy się jego ramom. Są one z reguły popękane i bardzo zniszczone. To znak, pamiątka po cichych bohaterach, którzy zmuszeni do bezczeszczenia świętych wizerunków, woleli skakać po ich ramach niż po nich samych.