Historia Swiata - inny portal historyczny!

Lata osiemdziesiąte ubiegłego stulecia była dla narodu polskiego trudnym okresem. W czasie obowiązywania stanu wojennego (13 grudnia 1981-22 lipca 1983 )w kraju panowała de facto dyktatura wojskowa, której organem wykonawczym była tzw. Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON) - organ działający w niezgodzie z konstytucją Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z 22 lipca 1952 r. Partia komunistyczna straciła swoje dominujące miejsce w życiu politycznym. Najważniejsze decyzje zapadały nie w tzw. ?białym domu? (siedziba Komitetu Centralnego PZPR) ale przy Alejach Ujazdowskich (gdzie mieścił się Urząd Rady Ministrów – URM). Najważniejszą rolę w państwie odgrywał bowiem w tamtym okresie gen. Wojciech Jaruzelski. Człowiek ten, dzięki protekcji Moskwy w najwyższych kręgach wojskowych PRL-u funkcjonował już od początku lat sześćdziesiątych. Z czasem osiągnął także bardzo znaczącą pozycję w strukturach partyjnych (od kwietnia 1964 r. był członkiem KC PZPR, a w okresie grudzień 1971-lipiec-1989 Biura Politycznego, a więc najważniejszego gremium decyzyjnego partii). Piastował także przez 15 lat funkcję szefa resortu obrony. Po odsunięciu od władzy Edwarda Gierka i jego ekipy (wrzesień 1980) w krótkim czasie osiągnął pełnię władzy w kraju i partii. Od 11 lutego 1981 r. był prezesem Rady Ministrów, a od 18 października tego samego roku także I sekretarzem KC PZPR. Nie będziemy jednak zajmować się tutaj okresem stanu wojennego, który został zresztą dość dobrze omówiony w literaturze przedmiotu

W 1918 roku I wojna światowa dobiegała końca. Jednym z jej skutków było odzyskanie przez niektóre państwa niepodległość. Wśród nich – obok Czechosłowacji, Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii – była także Polska

Urodzony 24 sierpnia 1905 r. w Kazimierzu nad Wisłą, zmarł 26 listopada 1974 r., w Warszawie. Jedna z najważniejszych członków polskich władz komunistycznych w okresie stalinowskim, uważa się, iż należał do tzw. ?triumwiratu? i obok Bolesława Bieruta i Jakuba Bermana miał największy wpływ na sprawy państwowe w latach 1944-1956. Członek Biura Politycznego PPR i PZPR, wicepremier. W komunistycznym aparacie władzy odpowiedzialny był za gospodarkę, handel oraz przemysł. Jeden z głównych architektów Planu 3-letniego, mającego uzdrowić polską gospodarkę po trudach wojny, doprowadził w krótkim czasie do jej scentralizowania podporządkowania względem ośrodka dyspozycyjnego w Moskwie.