Historia Swiata - inny portal historyczny!

Czym jest prostytucja? Wydawałoby się, że odpowiedź na to pytanie nie powinna przysparzać większych trudności. Prostytuowanie się stanowi przecież przykład zjawiska obecnego w każdej epoce, trwale wpisującego się w obyczajowość człowieka. Mimo to zdefiniowanie owego społecznego problemu po dzisiejsze czasy jawi się jako niełatwa kwestia. Również dziewiętnastowieczny świat nie potrafił jednoznacznie ustosunkować się do tej mrocznej profesji i w jednolity sposób ją określić.

Korespondent (reporter) wojenny to dziennikarz, który towarzyszy działaniom zbrojnym, opisuje ich przebieg i swoje relacje przekazuje pracodawcom, czyli zwykle prasie, radiu lub telewizji. Choć jest to zawód niebezpieczny nie brak kolejnych osób, które chcą podejmować to ryzyko i relacjonować wydarzenia z różnych frontów. Niekiedy podnoszone są wątpliwości czy wszystko co reporter widzi może pokazać odbiorcom, czy korespondenci wojenni nie są czasem "hienami" żerującymi na ludzkiej tragedii. W zasadzie jednak, w społeczeństwach demokratycznych, powszechnie akceptowany jest fakt, iż działaniom wojennym towarzyszą dziennikarze. Początki "fachu" korespondenta wojennego sięgają końca XVIII wieku i wojen napoleońskich, jednak był to okres uznawany zwykle za czasy "amatorszczyzny". Za pierwszego, zawodowego korespondenta wojennego, który pisał nie zważając na opinie wojskowych i którego relacje po raz pierwszy pokazały siłę prasy, mogącej wpływać na scenę polityczną, uchodzi William Howard Russell.

Sergiusz Michajłowicz Sołowjow jest obok Mikołaja Karamzina bez wątpienia najważniejszą postacią rosyjskiej historiografii XIX wieku. Twórca gigantycznego dzieła: Historia Rosji od czasów najdawniejszych, rektor moskiewskiego uniwersytetu, jeden z czołowych rosyjskich okcydentalistów i twórca tak zwanej ?szkoły państwowej? z pewnością zasługuje na odrobinę uwagi. Jednakże Sołowjow (Sergiusz) jest postacią stosunkowo słabo rozpoznawalną we współczesnej Polsce, a literatura mówiąca cokolwiek o tej postaci jest nad wyraz skromna.

Wielka Smuta – okres zamętu, bezprawia i upadku władzy carskiej – pozostaje do dzisiejszego dnia najbardziej traumatycznym doświadczeniem w rosyjskiej historii. Szczególną traumę powoduje fakt zajęcia Moskwy i Kremla przez Polaków, czego nasi wschodni sąsiedzi do dziś nie mogą nam wybaczyć. W rosyjskiej literaturze pojawiło się wiele dzieł ukazujących ten okres historyczny. Wyjątkowe zainteresowanie minionymi epizodami pojawiło się zwłaszcza po zwycięstwie nad Napoleonem, dając asumpt do przeprowadzania porównań roku 1612 i 1812. Największą popularność zyskała powieść historyczna ,,w stylu Waltera Scotta? autorstwa Michała Zagoskina, która wywarła duży wpływ na sposób myślenia o tamtych czasach i na trwałe zapisała się w dziejach rosyjskiej kultury. W polskich opracowaniach dotyczących historii literatury rosyjskiej jest ona niezmiennie przedstawiana jako książka antypolska, naginająca fakty historyczne. Niniejszy artykuł stara się zweryfikować te zarzuty.