Epoka / starożytność /
Artykuł
Stosunek Tukidydesa do Spartan w "Wojnie peloponeskiej"
- 2010.01.28
- typ: artykuł
- Karol Ossowski
"Wojna peloponeska" jest dziełem Tukidydesa, Ateńczyka i członka rodu arystokratycznego, Filaidów. Brał on czynny udział w opisywanej przez siebie wojnie, jako jeden ze strategów ateńskich. W wyniku swojej klęski amfipolitańskiej, został przez Zgromadzenie Ludowe wygnany z Aten. Przebywając na wygnaniu napisał swoje dzieło. Już na samym początku zaznaczył w nim, że postara się oddać, w jak największym stopniu prawdziwy przebieg wydarzeń, co w ówczesnej sytuacji było zapewne niełatwe.
Boecjusz wśród barbarzyńców, czy kolaboracja popłaca
- 2010.01.28
- typ: artykuł
- Karol Ossowski
Piąty wiek naszej ery był czasem krzepnięcia państw założonych przez Germanów na terytorium Cesarstwa Rzymskiego. Stosunki między najeźdźcami a Rzymianami układały się bardzo różnorodnie. W Afryce Wandalowie, którzy byli arianami prześladowali katolików – Rzymian. Apogeum prześladowań przypadło na okres panowania Huneryka na przełomie V i VI wieku. Na Półwyspie Pirenejskim i w południowej Galii panowali w tym czasie Wizygoci, również arianie. Pomimo, że nie prowadzili tak krwawych walk z katolikami, to jednak wciąż toczyli wojny, głównie ze Swebami i Frankami, co nie sprzyjało stabilizacji na tych terytoriach. Podobnie niespokojnie było w królestwie frankijskim Chlodwiga.
Spadkobiercy- opowieść o synach Cyrusa Wielkiego. Część I: Labirynt Szaleństwa
- 4.1.2010
- typ: artykuł
- Łukasz Czarnecki
Tworzone w błyskawicznym tempie imperia rozpadają się z reguły równie szybko jak powstały. Charyzmatyczny wódz nagle traci swój ,,power", podbite ludy powstają przeciwko ciemiężcy, przerażeni sąsiedzi tworzą koalicję i atakują nowe mocarstwo, powody upadku mogą być niezliczone. Najczęściej jednak odpowiedzialnymi za kryzys są krewni władcy, którzy po jego śmierci zaczynają rozrywać schedę pomiędzy siebie. W przeciągu tysiącleci trwania ludzkiej cywilizacji, walki dynastyczne potrafiły obrócić w kupę gruzów, nawet najbardziej, zdawałoby się stabilne organizmy państwowe. Doskonale zdawał sobie z tego sprawę twórca perskiej potęgi, król Cyrus II Wielki.
Instrumenty w starożytnej Grecji
- 2009.11.07
- typ: artykuł
- Piotr Kapusta
Muzyka towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Wiele ludzi uważa, że jest ona najlepszym sposobem wyrażania swoich emocji. Nic więc dziwnego, iż już w starożytności tworzono coraz bardziej skomplikowane instrumenty, aby móc wyrażać nimi coraz więcej różnych dźwięków, a tym samym coraz więcej różnych emocji. W moim referacie chciałam przedstawić pokrótce budowę i funkcje najpopularniejszych starożytnych instrumentów muzycznych.
Kaligula jako monarcha hellenistyczny
- 29.10.2009
- typ: artykuł
- Łukasz Czarnecki
Gajusz Juliusz Cezar Oktawianus zapewne nigdy nie osiągnąłby tak mocnej pozycji w państwie rzymskim i nie został jego faktycznym jednowładcą, gdyby nie Antoniusz i Kleopatra. Władczyni Egiptu i jej kochanek, a następnie mąż Antoniusz nieświadomie pomagali każdym swoim działaniem przyszłemu Augustowi. Im bardziej starszy z triumwirów stawał się władcą w helleńskim stylu, tym jaśniej świeciły ,,republikańskie" cnoty młodszego. Zaryzykować można stwierdzenie, że obydwaj przeciwnicy stanowili jakby zwierciadła marzeń i lęków ludu rzymskiego w Antoniuszu odbijał się strach przed despocją, w Oktawianie zdawałoby się wykluczające się nawzajem pragnienia silnej ręki zaprowadzającej porządek jak i zachowania rzymskiej wolności.