Historia Swiata - inny portal historyczny!

Pierwszy wiek muzułmańskiej ery hidżry, zamknięty w dwóch etapach – okresie kalifów sprawiedliwych i dynastii Umajjadzkiej, jako niezwykle interesujący okres procesu akulturacji cywilizacyjnej, żywo interesuje historyków od bardzo dawna. Stan badań nad tym tematem jest na tyle rozległy, że pozwolę sobie przytoczyć jedynie sztandarowe pozycje światowej i polskiej literatury historycznej. Wśród wykorzystanych w pracy dzieł znajdują się tytuły takich autorów jak P. K. Hitti (Dzieje Arabów), M. Gaudefroy-Demombynes (Narodziny islamu), J. Bielawski (Islam), ks. K. Kościelniak, piszący o wpływach teologii chrześcijańskiej na tradycję islamu (Tradycja muzułmańska na tle akulturacji chrześcijańsko-islamskiej od VII do X wieku), J. T. Frazik i jego dzieło traktujące o archi-tekturze islamskiej (Średniowieczna architektura), J. H. Pryor (Geography, technlogy, and war), J. Hauziński (Islam w feudalnych państwach arabskich i w krajach ościennych), P. Brown (Świat późnego antyku), czy G. E. von Grunebaum (Classical Islam). Moim zamiarem pozostało natomiast ukazanie obustronnie kierujących się na różnych płaszczyznach wpływów pomiędzy dwiema cywilizacjami: ukształtowaną wschodnio-chrześcijańską, reprezentowaną przez imperium bizantyjskie, a prężnie rozwijającą się od połowy VII w. kulturą arabską w nowej formie religii monoteistycznej – islamie. Zakres chronologiczny omawianego okresu zamyka się w dwóch pierwszych etapach funkcjonowania kultury muzułmańskiej, czyli epoki kalifów sprawiedliwych?, czasu hegemonii dynastii Umajjadów, oraz poprzedzający oba, można powiedzieć prolog, czyli życie i działalność proroka Muhammada (Mahome-ta) – cezura zamyka ten okres w datach 622 (emigracja Proroka z Mekki do Jatribu) i 750 (koniec panowania dynastii Umajjadów na Bliskim Wschodzie).

Obyczaje oraz życie codziennie dawnych studentów należą niewątpliwie do jednych z ciekawszych, aczkolwiek mało znanych kart historii. Co robili, gdzie mieszkali, jak się zachowywali i wreszcie jak wyglądało szare codzienne życie studenta w Krakowie? Najpierw Studium Generale, a po reformie z czasów Władysława Jagiełły z 26 lipca 1400 kiedy wystawiono dokument króla reformujący uniwersytet, który nazywano teraz Akademią Krakowską – oto Alma Mater, opiekuna niesfornych żaków. Dla każdego dzisiejszego studenta Uniwersytetu Jagiellońskiego stanowić to może ciekawy fragment dociekań historycznych, a mało komu dogłębnie poznany. Gdzie mieściły się niegdysiejsze akademiki, jak wyglądały XV-wieczne biesiady, jak radzono sobie z niesfornymi studentami oraz jakie były ich obyczaje będą tematem dociekań niniejszego artykułu.

Na temat panowania cesarza Jana II Komnena, sprawującego rządy w latach 1118- 1143, czyli przez ćwierćwiecze, nie ma zbyt wielu obszernych prac, poświęcających baczniejszą uwagę analizie jego osoby. Władca ten znalazł swe miejsce w historii pomiędzy dwoma ważnymi postaciami dla Bizancjum na przełomie XI i XII wieku. Ojciec Aleksy dzięki swemu uporowi oraz pomysłowości, odzyskał dla Cesarstwa dominację na Bliskim Wschodzie i Bałkanach. Był to jednak trochę inny rodzaj potęgi niż np. za panowania Bazylego II, która miała raczej charakter personalny, nie mniej jednak roli Aleksego Komnena nie można deprecjonować. Syn Jana II, Manuel Komnen, mimo początkowych problemów z utrzymaniem władzy, których jednym ze źródeł był jego starszy brat - Izaak, zdołał osiągnąć długofalowe zamierzenia, ważne dla Bizancjum.