Historia Swiata - inny portal historyczny!

Wyprawy krzyżowe są bardzo wdzięcznym tematem w literaturze, tak historycznej jak i popularnej. Zazwyczaj jednak autorzy przyjmują perspektywę chrześcijańskiego Zachodu, lub rzadziej, choć również ostatnio spotykaną, muzułmańskiego Wschodu. Najmniejszą zaś popularnością cieszy się punkt widzenia państwa leżącego w centrum owego starcia cywilizacji, będącego jego skutkiem (Pierwszej Krucjaty) i przyczyną zarazem (pozostałych wypraw krzyżowych) – Królestwa Jerozolimskiego. Tymczasem samo Królestwo Jerozolimskie stanowiło twór wyjątkowo nietypowy, a przez to ciekawy – państwo wskroś ?zachodnie? w swym feudalizmie, którego jednak podstawy ekonomiczne opierały się na ludności arabskiej, otoczone wrogimi ośrodkami islamu, na dodatek prowadzące politykę jakoby nieraz to ignorującą. O ile przyczyny jego powstania są dość proste do odnalezienia – wzrost zainteresowania Ziemią Świętą, odzyskaną dla chrześcijaństwa i możliwość jej zagospodarowania, zdobycia nowych terenów dla rycerstwa – to kwestia upadku państwa po bitwie pod Hittin (1187 r.) wydaje się bardziej zawiła.

W ocenie polskiej wersji komunizmu dochodzi wciąż do sporu o zabarwieniu semantycznym. W ostatnim czasie generał Wojciech Jaruzelski stwierdził, że w Polsce nie było nigdy komunizmu tylko "jakaś wersja realnego socjalizmu", a same wartości jak równość społeczna, sprawiedliwość, podział dóbr itd. są wartościami ogólnoludzkimi. Przy okazji dwudziestej rocznicy upadku Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej wiele mówi się o metodach obalania komunizmu, zaś o wiele mniej mówi się na temat czym ten komunizm był i w co się przekształcił po 1989 roku. Ojczyzna światowego proletariatu, Rosja Radziecka, a od 1922 roku Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich przetrwała 74 lata nieustannie dążąc do swojego idealnego modelu, jaki nakreślili jej bolszewiccy przywódcy. Już u zarania Kraju Rad pojawiały się w łonie ideologów komunizmu spory terminologiczne i teoretyczne na temat ostatecznej wizji państwa, a właściwie tworu postpaństwowego jaki miał nastąpić po dyktaturze proletariatu. Awangarda klasy robotniczej zgadzała się w ogólnych pojęciach tj. stwierdzeniu, że komunizm ostatecznie zwycięży nad kapitalizmem, że komunizm jest ostatecznym etapem rozwoju ludzkości oraz, że będzie on najbardziej wydajnym ekonomicznie i najbardziej uszczęśliwiającym ludność...

Zjawisko muzułmańskiej wojny świętej jest szeroko obecne w naszych czasach. Podobnie obecne było poprzez czternaście wcześniejszych wieków. I chociaż uprowadzone samoloty zastąpiły konia i jatagan to idea tzw. mniejszego dżihadu ciągle jest żywa. Wobec tych oczywistych konotacji i uwarunkowań myślę, iż warto poświęcić trochę miejsca, czasu i wysiłku w omówienie korzeni dżihadu. Idea dżihadu zrodziła się na samym początku istnienia islamu. Związane było to z wojennym kontekstem, w jakim rodziła się religia Proroka. W imię idei świętej wojny tworzyło się państwo medyneńskie, w jej imię toczone były wielkie podboje arabskie w VII i VIII wieku. W niniejszej pracy postaram się zanalizować powyższy problem.

Philipp Hitti w swej monumentalnej pracy pt. Dzieje Arabów pisał : Gdyby w pierwszej ćwierci siódmego wieku ery chrześcijańskiej ktoś odważył się prorokować, że za jakieś dziesięć lat z Arabii, kraju dotąd barbarzyńskiego i mało znanego wyłoni się niezapowiedziana, nieprzewidziana siła, że rzuci się na dwa mocarstwa tamtych czasów i zostanie dziedzicem pierwszego z nich, a drugiego pozbawi najpiękniejszych prowincyj, obwołano by go niechybnie szaleńcem. Ale to właśnie się wydarzyło.? A więc cóż takiego sprawiło, że prymitywnym arabskim koczownikom udało się odnieść owe spektakularne sukcesy?