Historia Swiata - inny portal historyczny!

Wyprawy krzyżowe są bardzo wdzięcznym tematem w literaturze, tak historycznej jak i popularnej. Zazwyczaj jednak autorzy przyjmują perspektywę chrześcijańskiego Zachodu, lub rzadziej, choć również ostatnio spotykaną, muzułmańskiego Wschodu. Najmniejszą zaś popularnością cieszy się punkt widzenia państwa leżącego w centrum owego starcia cywilizacji, będącego jego skutkiem (Pierwszej Krucjaty) i przyczyną zarazem (pozostałych wypraw krzyżowych) – Królestwa Jerozolimskiego. Tymczasem samo Królestwo Jerozolimskie stanowiło twór wyjątkowo nietypowy, a przez to ciekawy – państwo wskroś ?zachodnie? w swym feudalizmie, którego jednak podstawy ekonomiczne opierały się na ludności arabskiej, otoczone wrogimi ośrodkami islamu, na dodatek prowadzące politykę jakoby nieraz to ignorującą. O ile przyczyny jego powstania są dość proste do odnalezienia – wzrost zainteresowania Ziemią Świętą, odzyskaną dla chrześcijaństwa i możliwość jej zagospodarowania, zdobycia nowych terenów dla rycerstwa – to kwestia upadku państwa po bitwie pod Hittin (1187 r.) wydaje się bardziej zawiła.

Zjawisko muzułmańskiej wojny świętej jest szeroko obecne w naszych czasach. Podobnie obecne było poprzez czternaście wcześniejszych wieków. I chociaż uprowadzone samoloty zastąpiły konia i jatagan to idea tzw. mniejszego dżihadu ciągle jest żywa. Wobec tych oczywistych konotacji i uwarunkowań myślę, iż warto poświęcić trochę miejsca, czasu i wysiłku w omówienie korzeni dżihadu. Idea dżihadu zrodziła się na samym początku istnienia islamu. Związane było to z wojennym kontekstem, w jakim rodziła się religia Proroka. W imię idei świętej wojny tworzyło się państwo medyneńskie, w jej imię toczone były wielkie podboje arabskie w VII i VIII wieku. W niniejszej pracy postaram się zanalizować powyższy problem.

Philipp Hitti w swej monumentalnej pracy pt. Dzieje Arabów pisał : Gdyby w pierwszej ćwierci siódmego wieku ery chrześcijańskiej ktoś odważył się prorokować, że za jakieś dziesięć lat z Arabii, kraju dotąd barbarzyńskiego i mało znanego wyłoni się niezapowiedziana, nieprzewidziana siła, że rzuci się na dwa mocarstwa tamtych czasów i zostanie dziedzicem pierwszego z nich, a drugiego pozbawi najpiękniejszych prowincyj, obwołano by go niechybnie szaleńcem. Ale to właśnie się wydarzyło.? A więc cóż takiego sprawiło, że prymitywnym arabskim koczownikom udało się odnieść owe spektakularne sukcesy?

Konflikty międzynarodowe dla przeciętnego Europejczyka, żyjącego w XXI wieku, są znane przeważnie na podstawie doniesień medialnych. Ostatni większy konflikt w Europie, wojna w Jugosławii, zakończył się w połowie lat dziewięćdziesiątych. Ostatnimi czasy opinię publiczną zelektryzowała wiadomość dotycząca konfliktu między Gruzją a Rosją, w sierpniu 2008 roku. 7 sierpnia starcia między wojskami Gruzji i Rosji w Osetii Płd. doprowadzają do wybuchu wojny. 12 sierpnia Rosja ogłasza jej koniec. 26 sierpnia Rosja uznaje niepodległość Abchazji i Osetii. Konflikt zażegnano w dosyć krótkim czasie, jednakże jest to kolejny dowód, iż konflikty międzynarodowe były, są, i niestety zapewne będą istotnym zagadnieniem polityki międzynarodowej w XXI wieku. Warto przyjrzeć się bliżej przyczynom, typologii oraz sfer występowania zbrojnych konfliktów na świecie na podstawie wyselekcjonowanych przykładów. Artykuł ma na celu jedynie zarysowanie istniejącego problemu, skłonić do głębszej refleksji, dlatego podano tylko niektóre przykłady konfliktów międzynarodowych. Tematyka ta jest bardzo często podejmowana w pracach naukowych, stąd też wybiórczy charakter analizowanych spraw