Historia Swiata - inny portal historyczny!

Powstanie Bohdana Chmielnickiego roztoczyło przed Kozaczyzną wizję na zaistnienie własnej państwowości, a przynajmniej na uzyskanie szerokiej autonomii w oparciu, o jedno z ościennych państw. Rosja, Rzeczpospolita, a może Turcja? Pytanie to pojawiało się w umysłach starszyzny kozackiej przez całą drugą połowę XVII wieku. Pojawiało się i prowadziło do zaciętych walk między zwolennikami poszczególnych opcji politycznych. Ale już samo zaistnienie tego kozackiego dylematu świadczyło również o względnej równowadze sił między stronami grającymi o kartę ukraińską. Turcja, choć pozornie przeżywała renesans swojej potęgi pod rządami wezyrów z dynastii Koprulu w rzeczywistości była już państwem o rozkładającej się strukturze wewnętrznej i coraz bardziej przestarzałej armii. Rosyjski marsz ku mocarstwowości z wolna się zaczynał, czego znakami był rozejm andruszowski i ratyfikujący go Traktat Grzymułtowskiego. Wreszcie Rzeczpospolita, choć ciężko doświadczona powstaniem Chmielnickiego i Potopem Szwedzkim ciągle była zdolna zadawać ciężkie klęski zarówno wschodniej jak i południowej sąsiadce. Względna równowaga stanowiła zarówno nadzieję jak i tragedię Ukrainy. Ciągłe walki, nieprzerwanie lejąca się krew pobratymcza, głód i cierpienia stanowiły rzeczywistość tzw. okresu ruiny. Jednakże, z drugiej strony brak jednego hegemona stwarzał Ukrainie pewne, co prawda bardzo nikłe szanse na zaistnienie własnej państwowości. Szans tych nie widziała zdecydowana większość hetmanów Prawobrzeża czy Lewobrzeża. Widział je za to Iwan Mazepa.

Na temat panowania cesarza Jana II Komnena, sprawującego rządy w latach 1118- 1143, czyli przez ćwierćwiecze, nie ma zbyt wielu obszernych prac, poświęcających baczniejszą uwagę analizie jego osoby. Władca ten znalazł swe miejsce w historii pomiędzy dwoma ważnymi postaciami dla Bizancjum na przełomie XI i XII wieku. Ojciec Aleksy dzięki swemu uporowi oraz pomysłowości, odzyskał dla Cesarstwa dominację na Bliskim Wschodzie i Bałkanach. Był to jednak trochę inny rodzaj potęgi niż np. za panowania Bazylego II, która miała raczej charakter personalny, nie mniej jednak roli Aleksego Komnena nie można deprecjonować. Syn Jana II, Manuel Komnen, mimo początkowych problemów z utrzymaniem władzy, których jednym ze źródeł był jego starszy brat - Izaak, zdołał osiągnąć długofalowe zamierzenia, ważne dla Bizancjum.

Dymitr Samozwaniec- Jedna z najbardziej niesamowitych postaci nie tylko w dziejach historii Rosji, ale całej Europy. Ta intrygująca postać nie znalazła jeszcze wszechstronnego opracowania, w dużej mierze z powodu braku dokumentów. Tajemnicze są nie tylko same okoliczności w jakich pojawił się rzekomo ocalały syn Iwana IV Groźnego ,ale równie ciekawie są motywy jakimi się kierował. Nie wszystkie fakty związane z postacią Dymitra są stuprocentowo autentyczne, jednakże na podstawie dostępnych źródeł i materiałów można nakreślić historię Dymitra Samozwańca.